قرارمون عبور از لحظه ها بود نه اینکه من برم تنها بمونی

قرارمون حضور خنده ها بود، به امیدیکه پیش هم بمونیم

شکستی قلب منو  نشکنه  قلبتو کسی

خدا کنه به هر کی آرزو داری برسی

شکستی بغض دلم توو لحظه های بی کسی

حالا من موندم غریبی ، تنهایی ، دلواپسی

شکستی قلبمو دستمو پس زدی چه ساده اسممو خط زدی

نفس عشقت دلگیره میمیره کسی

 که تو یه روزی از پیش اوون پر زدی

قسمت من شده ، کم شده عشقت به من

دیدی یه روز بریدیو  رفتی از پیش من

رفتنت مرگمه ، وقت رفتنه منه

میخوام باروون بشم از آسمون دل بکنم 

 عاشق هرکس شدم ... شد نصیب دیگری

 دل به هر کس دادم ... او زد به قلبم خنجری

 من سخاوت دیده ام ... دل را به هر کس می دهم

 شرم دارم پس بگیرم انچه را بخشیده ام  

دلــــم بــــــرات تنگ شده.....

 امــــا این بـار مزاحمت نمیشم

 یه جایی که دیگه بودنم .... کسی رو رنج نده...................

 مــــرگــــم مبـــارک عشق من...........!!!!

بگـــــو به من مــرگت مبـــــارک...........!!!!

اینجا تو لب غنچه نمیکنی و برایم نمیخندی و میسوزم.........

آنجا هم میان آتش میسوزم.............

 گلکم نبینم غـمت را بعد رفتن من شـــــاد بــــــاش بهتــــــرینم...... 

وصیتم این است که شـــــادتـــرین باشی.....

 بزار واست بازم بگم...........

همه از رفتنم میخنــدنـــــــــد.....

 
ان قدر از" تو" نوشتم که "من" یادم رفت....

به عبادتت نشستم آن قدر...

که خدا یادم رفت

به تماشای" تو" هر روز نشستم...افسوس...

که تماشای جهان...

همه از یادم رفت.....!!!

یادت هست که گفتی: دوستت دارم.

سرم و پایین انداختم و گفتم:نظر لطفته.

سرم و بالا آوردی و تو چشام نگاه کردی و گفتی:نظر لطفم نیست...نظر دلمه

تکرار اون نگاه نافذ...اون جمله که هیچ وقت برام تکراری نمی شه باعث شد دل منم صاحب نظر بشه و منو مجبور کنه که بهت بگم:منم دوست دارم.

مگه نگفته بودی "دوست دارم"؟

مگه"دوست نداشتم"؟

پس چرا حالا

تنها هم آغوش من یاد توست

یکی از ما دوتا دروغ می گفت...

ولی هنوز هم همانقدر برایم عزیز هستی که نمی تونم تهمت این دروغگویی رو به تو بزنم...

آری من دروغ می گفتم...!

دروغی به وسعت بی تو ماندن هایم...!

من دوست نداشتم!

من دیوانه وار عاشقت بودم...!

من تو را با ذره ذره وجودم می پرستیدم...!

 
 
 
گوشی رو بردار که می خوام فاصله رو گریه کنم

گوشی رو بردار خسته از بوقای این تلفنم

گوشی رو بردار تا بگم خاطره هام کهنه شدن

نباید اینجوری می شد قصه ی عشق تو و من

گوشی رو بردار تا بگم تا ته خط خرابتم

هنوز کنار این سکوت منتظر جوابتم

صدای زنگ تلفن میگه منو یادت میاد

من همونم که عمرم رو چشمای تو داده به باد

صدای زنگ تلفن می پرسه سهم من کجاست

گناه این در به دری به گردن کدوم ماست

گوشی رو بردار نمی خوام باز با خودم حرف بزنم

تو که می دونی اینور زنگای نصفه شب منم

گوشی رو بردار تا بگم دلم بازم تنگه برات

بذار هوای خونمون تازه شه از زنگ صدات

یک تلفن گریه دارم یه عالمه حرف حساب

خودت بگو که این سوال

        تا کی می مونه بی جواب... 

      ღ ღعشقღ ღ                

عشق یعنی با تو خواندن از جنون 
        عشق یعنی سوختنها از درون 
                  عشق یعنی سوختن تا ساختن
                            عشق یعنی عقل و دین را باختن 
                                         عشق یعنی دل تراشیدن ز گل
                                                    عشق یعنی گم شدن در باغ دل 
                                                           عشق یعنی تو ملامت کن مرا
                                                    عشق یعنی می ستایم من تو را 
                                         عشق یعنی در پی تو در به در 
                               عشق یعنی یک بیابان درد سر 
                     عشق یعنی با تو آغاز سفر 
           عشق یعنی قلبی آماج خطر 
عشق یعنی تو بران از خود مرا 
          عشق یعنی باز می خوانم تو را   
                  عشق یعنی بگذری از آبرو 
                           عشق یعنی کلبه های آرزو 
                                   عشق یعنی با تو گشتن هم کلام
                                                 عشق یعنی انتظار یک سلام

آنقدر با آتش دل ساختم تا سوختم

بی تو ای آرام جان یا ساختم یا سوختم

سرد مهری بین كه كس بر آتشم آبی نزد

گرچه همچون برق از گرمی سراپا سوختم

سوختم اما نه چون شمع طرب در بین جمع

لاله ام كز داغ تنهایی به صحرا سوختم

همچو آن شمعی كه افروزند پیش آفتاب

سوختم در پیش مه رویان و بیجا سوختم

سوختم از آتش دل در میان موج اشك

شور بختی بین كه در آغوش دریا سوختم

شمع و گل هر كدام از شعله‌ای در آتشند

در میان پاكبازان، من نه تنها سوختم

جان پاك من "رهی" خورشید عالم تاب بود

رفتم و از ماتم خود عالمی را سوختم

من آواره نبودم، عشق تو آواره ام کرد... من غریب و تنها نبودم، عشق تو غریب و تنهایم کرد... من دلباخته ی هیچ دلی نبودم، شهر قشنگ نگاه تو دلباخته ام کرد... من دیوانه ی هیچ قلبی نبودم، شهر دلفریب قلب تو دیوانه ام کرد... تو حسرت نکشیدی... تو فراق عشق اشک نریختی... تو چشم انتظار ننشستی... تو عاشق نبودی و درد عشق نکشیدی... مرا آواره کردی، دیوانه شدم و دل باختم تا تنها شدم و حسرت به دل ماندم... ولی تو حتی سایه ی دلم را در کوچه پس کوچه های قلبت ندیدی و من شکستم، تو نشکستی... تو دل ندادی... تو عاشقانه پر پر نشدی، اما من...

می خواستم اما نمیشد

گفتی بخند بغض گلویم باز نمیشد

گفتم که میترسم من از سحر نگاهت

گفتی نترس ای خوب من اما نمیشد

می خواستم تا ناگفته هایم را بگویم

یا بغض می آمد سراغم یا نمیشد

گفتی که تا فردا خداحافظ ولی آه.....

آن شب نمیدانم چرا فردا نمیشد

دیکته

بنویس بابا مثل هر شب نان ندارد

                                                   سارا به سین سفره مان ایمان ندارد

بعد از همان تصمیم کبری ابرها هم

                                                      یا سیل می بارد و یا باران ندارد

بابا انارو سیب و نان را می نویسد

                                                      حتی برای خواندنش دندان ندارد

انگار بابا همکلاس اولی هاست

                                                     هی می نویسد این ندارد آن ندارد

بنویس کی آن مرد در باران میاید

                                                        این انتظار خیسمان پایان ندارد

ایمان برادر گوش کن نقطه سر خط

عــــــــــــــــــــاشقتــــــــــــــــــــــــم

برات میــــــمیــــــرم

دوستت دارم 

عاشقی را شرط اول ناله وفریاد نیست

 تا کسی از جان شیرین نگذرد فرهاد نیست

 عاشقی مقدورهر عیاش نیست

 غم کشیدن صنعت نقاش نیست